(Πριν ένα μήνα περίπου, η Σταυρούλα Γάτσου, μια νέα δημιουργός που δεν γνώριζα μέχρι τότε, μου έστειλε με e-mail, ένα ποίημα εμπνευσμένο από το έργο μου¨3:30 π.μ.¨ Το είχε δει το 2007 στην γκαλερί Art-Base (Βρυξέλλες), όταν έκανα την ατομική μου έκθεση με τίτλο “Shadow Games”. Με συγκίνησε που μια δική μου δημιουργία στάθηκε η αφορμή για μια άλλη δημιουργία- ένα ποίημα- και έγινε η αιτία να γνωριστούμε λίγες μέρες αργότερα, όταν ήρθε στην Ελλάδα και παρουσίασε την δική της δουλειά στην έκθεση “Unique”.)
Λουλούδια ψηλαφίζουν τον ουρανό μου.
Κίτρινα πέταλα που ακουμπούν τα ακροφλέφαρά μου, βελούδινα κι απαλά.
Τώρα έχει νυχτώσει παντού κι έτσι η καρδιά μου ξαποσταίνει. Εμφανίζομαι στον ύπνο βυθισμένη, μα αφήνω να φανεί σαν όνειρο. Υπάρχω σε αυτές τις λεπτές ίνες αντανάκλασης σαν μια άσπρη σκιά. Η ονειρική μου ύπαρξη –η πραγματική μου-
κατακλύζεται από παράλληλες γλυκές συνεχόμενες στάλες μυρωδικού υγρού κι απολαμβάνω την αρμονία της έκχυσής των, δώρο των θεών και των ανθρώπων, το νέκταρ της γης.
Όσο περνούν τα αιώνια αυτά λεπτά, θυμάμαι πόσο αγαπώ να είμαι ζωντανή.
Χαμογελώ σχεδόν παγωμένα. Όχι από το κρύο αλλά από την ακροβασία πάνω στην κίτρινη γραμμή. Ανάμεσα στη μέρα και στη νύχτα, σαν σούρουπο ή χάραμα, σαν μαδρουγάδα.
Το χέρι σου είναι τρυφερό σαν ανθρώπινο. Στη μέση της φωτεινής μου πάλης ακούγω την ρυθμική γαλήνια αναπνοή σου. Ζεις.
Η ώρα είναι μηδέν κι ο τόπος έχει φύγει από το κορμί μου σαν αχτίδα που πέφτει πάνω στο αγουροξυπνημένο πέλαγος.
Κι εσύ που μόνο μερικές φορές αναρωτιέσαι όταν σε αυτή τη χιονολιακάδα σιγοτρυπώνεις έκπληκτα, έπειτα από μια προκλητική τυχαία λεπτομέρεια της γήινης ζωής σου – κρυφά φορές μου το κρατάς- τώρα έχεις χαθεί κι απολαμβάνεις την αιθέρια ευτυχία.
Αγαπώ να αιωρούμαι δίπλα σου κι ας μην καταλαβαίνεις πάντα την ηδονή της αυγής.
Ακόμη κι όταν είναι ο λόγος που το κορμί μου σπαρταρά στο γηρασμένο πόθο της ψυχής σου.
Βυθισμένη, λουόμενη σε αυτόν τον ήλιο τον δικό μου, μονάχη σαν πεταλούδα ή σαν μανταρίνι, που σβήνει όμως όταν δεν υπάρχεις εσύ.
Σταυρούλα Γάτσου
Βρυξέλλες Φεβρουάριος 2007
- Ισμήνη Μπονάτσου/ Ismini Bonatsou
- Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Από το 1986 έως το 1991 φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τον Π. Τέτση και τον Δ. Κοκκινίδη. Επίσης, επί δύο χρόνια παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής με δάσκαλο τον Θ. Πανουργιά. Το ακαδημαϊκό έτος 1993-94 με υποτροφία που της χορηγήθηκε από την Ισπανική Κυβέρνηση έκανε μεταπτυχιακό στη ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης. Από το 1995 είναι μόνιμη καλλιτεχνική συνεργάτης του Πολιτιστικού Ιδρύματος “Σφαίρα” με έδρα το Άμστερνταμ. Συνεργάστηκε με το ραδιοφωνικό τμήμα του Οργανισμού παραγωγής ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών Teleac/NOT, Χίλβερσουμ, Ολλανδία. Από το 1995 διδάσκει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχει σχεδιάσει εξώφυλλα δίσκων στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει εικονογραφήσει παιδικά βιβλία. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βαρκελώνη, Άμστερνταμ, Βρυξέλλες, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα με την “Γνωστή Ομάδα Καλλιτεχνών” στη Biennalle Design του 2000 στο Saint Etienne, Γαλλία και έχει πάρει μέρος σε πλήθος ομαδικές σε Ελλάδα και εξωτερικό.